House & Home blogt. Deel onze artikels op social media

18 oktober 2017

Je wordt hoe je woont

Je eerste huis. Tegen de fifties van de vorige eeuw stonden jongeren te dringen om alleen te gaan wonen, een huis te bouwen of te kopen en een eigen nest te creëren. Vandaag is dat beeld sterk genuanceerd. Jongeren tussen 18 en 29 blijven nu vaak hangen in het huis van hun ouders. Ze zijn de ‘afhankelijke’ generatie: ze studeren lang, gaan in op een uitwisselingsjaar in een ander land, reizen en nemen liters tijd om de ‘juiste’ partner te vinden. Sommige ouders vinden het fijn dat ze thuis blijven wonen: er is wat intergenerationele aanwezigheid in huis; dat spekt het gesprek aan tafel en kleurt de mening.

En toch: wie niet op eigen voeten gaat staan en een eerste huis niet bouwt of betrekt, mist een belangrijke schakel in zijn zelfrealisatie. Een eigen nest gaat om meer dan trouwen en kinderen krijgen. Je eerste huis is een oefening in zelfdefinitie. Waarom denk je dat de drang om een huis te bouwen, verbouwen, inrichten en decoreren zo sterk is? Waarom manicuur je het gras in je tuin met zoveel overtuiging? Een gemaaid gazonnetje draagt weinig bij aan de wereldvrede, maar is wèl de manier waarop je jezelf aan die wereld toont. Je huis is met andere woorden een verlengstuk van jezelf, ja, een beetje zoals lacherig wordt gezegd dat een auto een verlengstuk is van mannelijkheid.

Ben je al verder dan dat eerste huis? Bouwde, kocht of huurde je een tweede keer, een derde keer? De menselijke natuur mag dan in de eerste plaats op zoek zijn naar een plek waar hij of zij kan wortelen of nesten: een mens wil echter ook ‘speciaal’ zijn, zich onderscheiden van de andere. Je bent immers een tikkeltje interessanter wanneer je kunt zeggen dat je ooit daar of daar woonde. Of dat je een interprovinciale move maakte, lekker exotisch West-Vlaams woont tussen Limburgers bijvoorbeeld.

In dat je onderscheiden kun je ook extremer gaan en wellicht hebben al die uitwisselingsprogramma’s tijdens de studietijd daar wat mee te maken. Het klinkt goed toch als je kunt zeggen dat je even in Londen, Parijs of Milaan gewoond hebt? De woonervaringen die je meenam uit al die vorige plekken, demonstreer je altijd in je recentste woonst, het geheel maakt daardoor een geleefdere, meer wereldse indruk, je creëert je eigen authentieke stijl. Of je ontdekt van jezelf dat je iedere keer weer conformeert, dat je je aanpast aan de gewoonten en de stijl van de stad of gemeente waar je gaat wonen, of aan heersende trends.

Wat je ook te weten komt over jezelf via hoe en waar je woont, te lang thuis blijven wonen, in ‘Hotel Mama’, zal een deksel op je zelfontplooiing zetten. We weten allemaal wat te lang thuis wonen met Norman Bates (uit ‘Psycho’, Alfred Hitchcock) deed. En terwijl er anno 2017 al wat minder een taboe rust op volwassen mannen of vrouwen die lang bij hun ouders blijven wonen, geeft de ontdekking van het leitmotiv in hoe jij je woonst ziet en inricht wellicht veel meer zelfvoldoening dan die maaltijd die klaarstaat of het hemd dat gestreken over de stoelleuning hangt. Op dus naar dat eerste huis!

  Vorig bericht

Overzicht

Volgend bericht  

Deze website maakt gebruik van cookies. Door verder te surfen stemt u in met het gebruik hiervan.   Meer informatie   Akkoord